БҮР
1омоним зат есім. Өсімдіктер мен ағаш бұтақтарының жапырақ, бүршік жаратын түйінi; ашық (жалаңаш) тұқымды өсімдіктердің көбею мүшесi. Бүр жарғызды. Бүрлетті, гүл жарғызды. Бүр жарды. Бүршік жаратын түйінi ашылды, гүлдедi.
Значение слова
БҮР
2омоним зат есім. анатомиялық. 1. Асқазан, iшекқарын iшінің кілегейлi қабығының бүртік бетi, ұсақ қатпарлары. 2. сөйлеу. Аяқ киім табанындағы бедер. 3. Тiкенек, бүршік.
БҮР
= етістік. 1. Шеңгелдеп бас салып, тырп еткізбеу. 2. Киімнің, дорба, қап, тағы басқа нәрсенің бір жерін жиыру, бүрмелеу. 3. Бiр нәрсенің әсерінен жиырылу, бүрісу. 4. Түйнеу. 5. ауыспалы мағына. Апшысын қуыру, тықсыру.