БҮЛДІРГЕ
зат есім. этнографиялық. 1. Шоқпар, босмойын, сылқетер сияқты қол қаруларының сабына тағылатын қайыс не былғары таспадан жасалған тұйық бау, iлмек. 2. Қатты тартқанда тез шешіліп кететіндей, арқанжіптi бостау етіп байлаудың бір түрi. 3. Малдың жіпшуының бірi. Бүлдірге түйіс. этнографиялық.қолөнер. Тартқанда тез үзіліп кетуi үшін ұрыс қаруы бүлдіргесін түюдің ерекше түрi.