БУНАҚ
1омоним зат есім. 1. Бiр нәрсенің буын-буын болып оймышталып кесілген, кертілген жерi. 2. Бiр нәрсенің сақина тәріздi боп шорлана біткен жерi. 3. қолөнер. Бунақталған ұзынша желi тәріздес ою түрi.
Значение слова
БУНАҚ
2омоним зат есім. 1. әдеб. Өлең тармақтарының (жолының) ырғақтың құрылысы жағынан жекеленген бір бөлшегін құрайтын буындар тобы, өлең сөз ағымының бірлігi. 2. музыкалық. Күйдің ырғақты құрылымдық бөлігi.