ЫРҒАҚТЫ
сын есім. Белгілі бір сазға, ұйқасқа құрылған, сарынды, үнді. Ырғақты әуен. лингвистикалық. Интонациялық және ритмикалық қалыпқа сай сөйлеудің бөлшектенуі. Ырғақты даму. Келістi түрде үздіксіз жетілу, өсу. Ырғақты екпін. лингвистикалық. Сөз ағымында бір ырғақты топты екіншісінен айырып, топ ішіндегі сөздердің басын біріктіріп, бір демге бағындырып тұратын екпін. Ырғақты қарасөз. лингвистикалық. Сөйлем, сөйлемшелердің өрнекті ыішамдылығынан ырғақ реттілігі байқалып тұратын шешендік қарасөз; рит микалық проза.