БЕЙБІТШІЛІК
зат есім. саяси. Мемлекеттер, елдер мен халықтар арасындағы соғыссыз, бейбіт қарым-қатынас, татулық, тыныштық. // Тыныштық, татулық. Бейбітшілік корпусы. тарихи. Халықтар арасындағы өзара түсінушілік пен бейбітшіліктi нығайту үшін 1961 жылы құрылған бейресми ұйым. Бейбітшілік құсы. Бейбіт өмір символы; көгершін. Бейбітшілік орнатты. Соғысты тоқтатты, бейбіт өмір әкелді.