БАСТЫРЫҚ
зат есім. 1. Арбаға, шанаға шөп, отын тиеген кезде ауып кетпес үшін үстінен бастыра байлайтын ұзын сырық, сырғауыл. 2. Қақпа, есіктi жабу үшін iлгек темірге көлденең өткізілетін ағаш. 3. Сүйектi түзетіп, тегістейтін құрал. 4. ауыспалы мағына. Ұстайтын, сабасына түсіретін, уысында ұстап, басқаратын адам.