ҚУЛЫҚ
1омоним зат есім. 1. Алдамшы іс-әрекет. 2. Амал, айла, тәсіл. 3. жағымсыз. Залымдық, зұлымдық, айлакерлік; арамдық. Қулығы көген басынан аспады. Қулығы алысқа бармады; тез әшкере болды. Қулығына құрық [ найза ] бойламас [ бойламайды ]. Нағыз ала аяқ, қу, сұм. Қулығына қылап болды. Әдеттенді, қуланып алды. Қулығын [ қулық ] асырды [ жалғады, өткізді ]. Айласын асырды, алдады, айлакерлік істеді. Қулық жасады. Амалдады, алдады. Қулық жинады. Арамдық ойлады. Қулыққа барды [ салды ]. Қулық істеді, амалдады. Қулыққа басты. Айлакерлік істеуге көшті, алдады, қулық ойлады. Қулыққа көшті. Қулық жасады, айла істеуге кірісті. Қулыққа түсті. Алдау-арбауға ілікті, алданып қалды. Қулық қуалады. Қулықпен айналысты, айламен күн көрді. Қулық қылды [ істеді ]. Алдамшы әрекет жасады, айласын асырды. Қулық сақтады. Арамдық ойлады, айла жасады. Қулық сауды. Үнемі арамдықпен күн көрді, біреуді алдапарбады.