АШАМАЙ
1омоним зат есім. этнографиялық. 1. Алды-арты сүйемелi биіктеу келген, екi қасының жоғарғы ұшы айқастырылып жасалған балаға арналған ер. 2. Нардың немесе түйенің өркешіне жүктің салмағын түсірмей тұратын ағаш; түйеге жүк арту үшін арнайы жасалған ер тәріздi сайман. Ашамай ер. этнографиялық. Баланы атқа мінуге үйрету үшін қолданылатын ердің қарапайым түрi.