АБИЫР
зат есім. 1. Ар, ұят, намыс. 2. Адамның жыныс мүшесi, ұятты жерi. 3. Абырой. 4. ауыспалы мағына. Пайда, олжа, жақсылық. Абиыр бер. тілек. Беделден айырма, ұятқа қалдырма. Абиырын жабатын [ жапқандай ]. Етекжеңi кең, жөнi түзу, жөндi киім. Абиырын жапты [ қымтанды ]. Ұятты жерін қымтап көрсетпедi. Абиыры [ айрандай ] төгілдi [ шашыл ды, кеттi ]. Ұятқа батып, жерге кіре жаздады, масқара болды.