ЭТИЛ
[ грек тілі. аіth(er) – эфир, ауа, hуle – ағаш ] зат есім. химиялық. Көптеген органикалық қосылыстардың құрамына енетін көміртегі мен сутегінің қоспасы, бірвалентті органикалық радикал С 2H 5. Этил спирті. химиялық. С 2H 5ОH; дәмі ауыз қуыратын, өзіне тән иісі бар, түссіз, жылжымалы сұйықтық; қайнау температурасы 78,4°С. Этил сұйығы. Мотор майларына детонациялық тұрақтылы ғын арттыру үшін қосылатын тетраэтилқорғасынның галоген орынбасқан көмірсутектердегі ерітіндісі.