ЫШҚЫН
зат есім. жергілікті сөз. өсімдік. Шашақты, түсі қызыл болып шығатын түбірлі өсімдік.
Значение слова
ЫШҚЫН
= етістік. 1. Күш көрсету. 2. Бір нәрсеге қапа болып, күйінішін шыға ру, ашыну. 3. Ашулану, ашу шақыру, ызбарлану. 4. Қатты шөлдегеннен сусынды (қымыз, шұ бат), шайды құмарлана ұрттау, сораптап ішу. 5. Жанына батқаннан, жаны қиналғаннан күшене ыңқылдау. 6. Қатты боранның, дауылдың ысқырына соғуы. 7. Үрейі ұшу, зәреқұты қалмай тұра қашу, алдыартына қарамай зыту. 8. Толғақ қысып қиналғаннан жан даусы шығу. 9. Бар дауыспен айғай салу, шыңғыру. 10. Барын салу, аянбау. 11. Жаны қиналу, жаны мұрнының ұшы на келу. 12. Қатты күш салу, күшену.