ҚАПА
[ ир. ] зат есім. Уайым, қайғы, шер, мұң, ішқұса. // Қапырық, тымырсық. Қапа болды. а) Қайғырып қан жұтты, ішқұса болды, уайымдады, қамықты. ә) Ауа қапырықтанды, ауа ауырлап, дем алуға мүмкіндік болмады, тынысты тарылтты. Қапа қылды. Уайым шектірді, қапаландырды, ренжітті, кейітті. Қапа шекті [ тартты ]. Құса болды, қамықты, қайғырды.