ЫҚТИЯР
[ араб тілі. ] зат есім. Әр адамға тән ерік, қалау. Ықтиярға қоймады. Ерік бермеді, ыңғайына көндірді. Ықтиярды өзіне салды. Ерікті өзіне берді. Ықтияр етті. жергілікті сөз. Рұқсат берді. Ықтияры бар. Ерікті, бостан. Ықтияры жоқ [ болмады ]. Еріксіз, өз еркі өзінде емес, біреуге бағынышты. Ықтияры өзінде. Өз еркі өзінде, еркі өз қолында.