ШЫРҚАУ
1омоним сын есім. 1. Оңаша, жеке; қашық, жырақ. // Биік жер, шың. 2. ауыспалы мағына. Асқақ, шалқақ, жоғары. Шырқау басы. Шың, таудың шыңы. Шырқау биік. Өте жоғары биіктік. Шырқау биікке [ шыңына ] көтерілді [ шықты ]. Дамыды, жетілді, кемеліне келді. Шырқау көк. бейнелі сөзқолданыс. Аспан. Шырқау шың. Ең жоғарғысы, алдыңғысы, ең биік шегі. Шырқау шыңдай. Қадірлі, асыл, ыстық.