ШЫП
1омоним сын есім. жергілікті сөз. Шып-шып, шүмпілдеген, шүпілдеген, толы.
1омоним сын есім. жергілікті сөз. Шып-шып, шүмпілдеген, шүпілдеген, толы.
2омоним еліктеуіш сөз. 1. Қамшы, шыбық, сойыл, арқан т. с. с. денеге ұрылғанда шығатын дыбысқа ұқсас жіңішке қысқа дыбысты білдіретін сөз. 2. Тердің, судың тамшылап бөлініп шыққандағы дыбысына ұқсас дыбысты білдіретін сөз. Шып етті [ еткізді ]. а) Денені қамшымен, шыбықпен т.б. затпен ұрып қалды, соғып жіберді. ә) Қан, тер сияқты заттар бірден лып етіп шықты. Шып етпеу. жергілікті сөз. Бүлк етпеу. Шып ету. жергілікті сөз. Лып ету.