ҰШЫҚ
1омоним зат есім. Ұшынудан пайда болатын ауызмұрынға шығатын бөртпе, сулы жара. Ұшық шықты. Суық тиіп не ұшынып, ерніне жара пайда болды.
Значение слова
ҰШЫҚ
2омоним зат есім. Дәндідақылды қырманда ұшырғанда шығатын жартыкеш жеңіл дән.
ҰШЫҚ
3омоним зат есім. 1. Инеден қалған жіптің үзіндісі, үзігі. 2. ауыспалы мағына. Бір нәрсенің шетпұшпағы, нышаны. Ұшығына шықты. Бір нәрсенің шегіне жетті, шешімін тапты. Ұшығын шығарды. Шетжағасын айтты, әңгіме бастады.
ҰШЫҚ
= етістік. 1. Ұшығу, қағыну, зақымдану. 2. ауыспалы мағына. Шиеленісу, өрбіпөршу.