ҰР
= етістік. 1. Сабау, соғу, тоқпақтау. 2. ауыспалы мағына. Қиындыққа тап қылу, сынаққа салу. 3. Қарқындау, үдей түсу, әсерін күшейте түсу (жайсыз ауа райына қатысты). 4. Қақтығысу, соқтығысу. Ұр да жық. Дөкір, содыр. Ұр тоқпақ. фоль к. Ертегілерде өзінен-өзі ұра жөнелетін қолаташ.