АКЦЕНТ
[ латын тілі. асcentus ] зат есім. лингвистикалық. 1. Екi немесе көп буынды сөзде бір буынның ерекше күшпен не үнмен айтылуы; екпін. 2. Басқа тілде сөйлегенде болатын дыбыс, үн ерекшелігi. 3. музыкалық. Музыкалық шығарманың жеке дыбыстарына, аккордына ерекше екпін, күш беріп даралап ойнау.