ПӘТУА
[ араб тілі. ] зат есім. 1. Белгілі бір іс жөнінде бітім, келісім, уәде, нәтижелі тоқтам, шешім. 2. Береке, тиянақ. 3. діни. Ислам дінінде белгілі бір іске, мәселеге байланысты дінбасының шығарған қарары, тоқтамы, шешімі. Пәтуа байласты. Келісімге келісті, бір шешімге тоқталысты. Пәтуаға жүгіну. Тоқтамға келу, тиянақтау. Пәтуаға келді. Келісті, тоқтамға келді. Пәтуасы кетті. Берекесі, мәнісі кетті.