ОЙНА
= етістік. 1. Сауық-сайран салу, көңіл көтеру. 2. Төлдің асыр салып ойнақтауы. 3. Әзілдеу, қалжыңдау. 4. Белгілі бір музыкалық аспапты тарта білу, орындау. 5. Ермек ету. 6. өнертану. Белгілі бір кейіпкердің рөлін сахнада орындау, бейнелеу. 7. бейнелі сөзқолданыс. Жарқ-жұрқ етіп, сусылдап, жалаңдап тұру (өткір жүзі бар қару, қанжар, қылыш туралы). 8. ауыспалы мағына. Қуану, қобалжу т.б. көңіл күйдің өзгерісіне қарай адам жүрегінің қатты лүпілдеп соғуы, ауызға тығылуы. 9. ауыспалы мағына. Шайқасу, алысу, ұрысу, соғысу. Ойнап айтты. Қалжыңдап айтты, әзілдеп айтты.