НӨКЕР
зат есім. тарихи. 1. Патша, хан, ақсүйектердің қасына еріп жүріп, қызмет ететін әскер, қол, жауынгер. 2. Байырғы қазақ қоғамында және Орта Азияда қоғамдарда ақсүйектердің қасына еріп жүріп соғыс кезінде жауынгер, бейбіт кезде күзетші қызметін атқарған әлеуметтік топ өкілі. 3. Дәулетті, ауқатты ақсүйектер мен билеуші тап өкілдерінің қасына еріп жүретін қызметші, күзетшісі. Нөкер ертті. а) Жанына қызметшілері мен әскерін жиып алып жүрді; әскер, қол жиды. ә) Қызметшілікке, әскерлік қызметке алды. Нөкерді [ ерлерден ] салды. Кілең ержүрек, жаужүрек батырларды жинады. Нөкер жиды. Үзеңгі серік, қол топтады.