НЕСІБЕ
[ араб тілі. ] зат есім. 1. этнографиялық. Сыбаға, ризық, үлес. 2. діни. Алланың пендесіне бұйыртқан ырыздығы, Құдайдан берілген тіршілігіндегі барлық тағдырталайы. 3. ауыспалы мағына. Молшылық, мол ішіп-жем, ырыс, асқан дәулет. 4. ауыспалы мағына. Тіршілік, осы дүние қызығы. Несібе етті. Бұйырды, ризық қылды. Несібесіне берген. Маңдайына біткен. Несібесін жаттан тіледі. Өз маңдайына бұйырар ырзығын сырттан іздеді. Несібесін терді. Өз бақталайын, бұйырған ырысын іздеді, қармады. Несібесі өрледі. Ризығы артты, ырыздығы көбейді, дәулеті тасыды. Несібесі тандыр болып суалды. Ырыс, байлық, бірлік тайды, таусылды. Несібесі таусылды. Алладан бұйырған несібесі түгеді, ризығы бітті. Несібе терді. Өз бақталайын, бұйырған ырысын іздеді, қармады.