МІР
1омоним [ ир. ]: мірдің оғындай. Жанға қатты бататын, өңменінен өтетін, зәрлі (сөз).
1омоним [ ир. ]: мірдің оғындай. Жанға қатты бататын, өңменінен өтетін, зәрлі (сөз).
2омоним [ ир. ] зат есім. жергілікті сөз. Бақыр ақша. Мірге өтпеді. Ештеңеге жарамады.
3омоним: мір бақпау. Мiз бақпау (кірпік ілмеу, көз жұмбау). Мір жанар. Көз қадалысы, өткір көз.