ЖАНАР
зат есім. 1. Көздің нұры, қарашық. 2. п о эт. Көз. Жанардың [ көздің ] жауын алды. Алыстан көзге түсіп, тартып, қызықтыру. Жанары кетті [ қайтты, сөнді, тайды ]. Көзінің нұры тайды, қартайып көруі нашарлады. Жанарымен аймалады. поэтикалық. Көзімен, көзқарасымен ынтықтығын, ыстық сезімін білдірді. Жанарына мұң толды. поэтикалық. Мұңайғаны, іштегі қайғысы көздерінен, көзқарасынан білінді. Жанарынан [ жанарында мейірім тұнды ] мейірімі өшпеді. поэтикалық. Жанжүрегіндегі мейірімі көзінде жүзінде көрініп тұрды. Жанарын тікті. Көз салды, қадалды.