МОР
зат есім. 1. Қойдың қиын тұтатып, үстіне дымқыл көң, қи үйіп, бықсытып жаққан оты бар, қазылған шұңқыр жер. 2. Мордан пайда болған ыс, түтін. 3. қолөнер. Қисық я қатты ағашты ию, түзету үшін жаққан ыстық қозы, қоламта. Мор салды. а) аңшылық. Аңды інінен шығарып алу үшін, інінің аузына түтін салып, ішін