ҚОЛАМТА
зат есім. 1. Жанып біткен оттың ыстық күлі. 2. ауыспалы мағына. Бұрын болған бір нәрсенің, құбылыстың, әлі де бой көрсетіп отырған әсері, өткеннің ізі, белгісі. Қоламта басқан тауықтай. жергілікті сөз. Тыпырлап қалу, арлыберлі жүгіру деген мағынадағы сөзқолданыс. Қоламта мінез. Ашықжарқындығы жоқ тұйық мінез. Қоламта нан. этнографиялық. Шоққа көміп пісірген нан. Қоламтасын бықсытты [ қоздатты ]. Бір нәрсенің шетін шығарып, сөз түртпек жасады.