МӘТІН
[ араб тілі. ] зат есім. 1. Бір тақырып төңірегіндегі біріккен, сабақтастық пен тұтастық тән, ақпаратты жеткізетін мазмұнды сөйлемдердің, сөздердің тізбегі. 2. Баспаға шығаруға арналған, сурет, сызбаларсыз пішімді немесе бастапқы түрдегі бедербелгілік мәліметтер бөлшегі, ақпарат бөлігі, жазбасы. 3. лингвистикалық. Тілдік таңбалардың мағыналық және тұлғалық байланысы негізінде түзілген жүйелі тізбесі түріндегі сөйлемнен үлкен лингвистикалық бірлік. 4. Хабардың алмастыру хаттамасының ерекшеліктерімен байланысы жоқ ақпарат бөлігі. 5. информатикалық. Бастапқы бағдарламаның жазбасы, объектілік немесе жүктемеленетін модульдің бөлігі. Мәтіндерді өңдеу. информатикалық. Дербес компьютердегі мәтіндерге символдық мәліметтер енгізу, редакциялау, желімдеу. Мәтін лингвистикасы. лингвистикалық. Мәтіннің өзіне тән болмысы, ерекшелігі, объективті болмыстың мәтінде бейнеленуі, мәтіннің тілдік түзу ерекшелігі, оны қабылдау сипаты, мәтіндегі автор мәселесі т.б. қарастыратын қазіргі тіл білімінің саласы. Мәтін теориясы. лингвистикалық. XX ғасырдың екінші жартысында мәтіндік ілім, мәтін лингвистикасы, поэтика, риторика, прагматика, семиотика, герменевтиканың түйісуінен пайда болған филологиялық пән. Мәтін тұтты. Басшылыққа алды, ұстанды.