СЕМИОТИКА
[ грек тілі. semeіоtіke ] зат есім. лингвистикалық. Адамзат қоғамындағы (негізінен табиғи және жасанды тілдерді, сондай-ақ мәдениеттің кейбір құбылыстары), табиғаттағы (жануарлар әлеміндегі коммуникация) немесе адамның өзіндегі (көру және есту қабылдаулары және тағы басқа.) белгілер мен белгілер (таңбалар) жүйесінің қасиетін зерттейтін ғылым.