ЖАЗЫМ
зат есім. 1. Жазатайым, күтпеген жерден, абайсызда болған сетсіз оқиға. 2. сөйлеу. Жазмыш (тағдырдың бұйрығы). Жазым басты. Абайсызда мүлт жіберді, жаза басты. Жазым болды. а) Күтпеген жерде қазаға ұшырады, майып болды; өліп қалды. е) Күтпеген сетсіздікке, белеге тап болды, ұшырады. Жазым жасау. Мертіктіру, өлтіріп жіберу. Жазым қылды [ етті, жасады ]. а) Мертіктірді, өлтіріп жіберді. е) Зақым келтірді, белеге ұшыратты. Жазым тапты. а) Күтпеген жерден мерт болды. е)Сетсіздікке ұшырады. Жазым шықпады [ жібермеді ]. Бұрыс кетпеді, қателеспеді.