ҚҰМЫҚ
1омоним зат есім. Құмдардың үйіндісінен пайда болған құм төбе.
Значение слова
ҚҰМЫҚ
2омоним зат есім. өсімдік. Құмды жерлерде өсетін, дәні тарыға ұқсас қара домалақ келген шөптесін өсімдік [ түрлері: екпе құмық, егістік құмық ].
ҚҰМЫҚ
3омоним зат есім. Негізгі бөлігі Ресей Федерациясы Дағыстан Республикасында, қалғандары Ичкерия, Солтүстік Осетия мен Ставрополь өлкесінде қоныстанған түркі тілдес халық және оның өкілі. Құмық тілі. лингвистикалық. Түркі тілдері қыпшақ бұтағының батыс қыпшақ немесе құман тобына жататын тіл.
ҚҰМЫҚ
= етістік. 1. Дауыс. тың, үннің еркін, ашық шықпай, тұншығып, тығылып шығуы, булығу. 2. Өнердің, белгілі бір қасиеттің бұйығып, ашылмай тұншығып қалуы.