ҚҰЙЫМШАҚ
зат есім. 1. анот. Омыртқаның жамбаспен жалғасқан жердегі бөлігі. 2. этнографиялық. Сый табаққа салынатын отбасындағы қыз балаға, не қонақ қызға ұсынылатын кәделі мүше. Құйымшағынан майы шыққан. Өте семіз, майдан жүре алмайтын. Құйымшағы тесілді [ ойылды ]. Көп отырды, еңбектенді.