ҚУРА
= етістік. 1. Ылғал мен күн сәулесі жетіспеу салдарынан өсімдіктердің өспей қалуы, тіршілігін тоқтатуы; солу, сарғаю. 2. Бір нәрсенің күнге (отқа) қақталып, қатты кеуіп кетуі; құрғау, қаудырлау. 3. ауыспалы мағына. Құру, жоқ болу; солу. Қурап қалсын [ кетсін ]! қ а рғ. Қараң қалсын, құрысын! Қурап отыр. Түгі жоқ, жетіспейді.