ҚОРЫС
1омоним зат есім. Бірнеше жыл бойы мал, адам аяғы баспаған қалың қопалы, қамысты жер; жыныс.
1омоним зат есім. Бірнеше жыл бойы мал, адам аяғы баспаған қалың қопалы, қамысты жер; жыныс.
2омоним зат есім. г е ол. 1. Су сіңген құмдақ борпас таужыныстардың жиналмасы; үстіндегі қалың қабаттың қысымымен және өзге де күштердің әсерінен жайылып, орнынан сырғып кетуге бейім, суға қаныққан борпылдақ шөгінділер. 2. ірі өзендердің су басқан жайылмалары мен атырауларындағы қамыс құрағы, қияқ нуы өскен батпақты саға.
қорыс қылды. сөйлеу. жергілікті сөз. Бейберекет шашты, астанкестенін шығарды.
= етістік. 1. Күзетісу, бірге қарауылдау. 2. ауыспалы мағына. Қамқор болысу, қамқорлық жасасу.