ҚОҢ
зат есім. 1. Малдың сауыры; сауыр еті. 2. Адамның жамбас сүйегі маңындағы еті. 3. ауыспалы мағына. Күйі, семіздігі. 4. ауыспалы мағына. Құнар, шұрай. Қоң алды. Ет алды, семірді. Қоң бітті. а) Семірді, оңалды, шыр бітті. ә) Тұрмысы оңалды, әлденді. Қоң бітірді. Әлдендірді, жағдайын жасады. Қоң етістік. Сауырдың, санның қалың еті. Қоң еті қисайды. Еті қашты, арықтады. Қоң етін кесіп [ ойып ] берді. Шынайы таза достық істеді, жанын аямады. Қоң жинады [ жиды ]. а) Ет алды, семірді. ә) Әлденді, жағдайы жақсарды, күйленді. Қоңы жығылмады. Арықтамады, жүдемеді. Қоңын бермеді [ бере ме ]. Арықтамады, жүдемеді. Қоңынан ет кесіп алса да. Шыдамды, төзімдi адам туралы айтылады. Қоңы таймады [ түспеді ]. Арықтамады, жүдемеді, күйін төмендетпеді. Қоңы түзу. Күйлі, семіз.