ҚОЙЫРТПАҚ
зат есім. этнографиялық. тамақ өнеркəсібі. 1. Қатыққа, айранға, қымызға, ішетін іркіткесүт немесе су қосып, торсыққа құйып, қанжығаға байлап, далада ішетін ақ, сұйық айран. 2. Сұйық заттың түбіндегі қоюы, шөгіндісі. 3. Енді қата бастаған су беті. 4. су шаруашылық. Ағынның гидравликалық заңдылықтарын грунтты тасымалдау мақсатында пайдаланатын, жасанды түрдегі грунт бөлшектерінен түзілген су қоспасы. 5. ауыспалы мағына. Бір нәрсемен екінші бір нәрсенің жөнсіз араласуы; қоспа, былық. Қойыртпақ тіл. Бөгде тілдің элементтері жөнсіз араластырылған сөйлеу тілі.