ҚОДЫРАҢ
1омоним зат есім. сөйлеу. Қодырең (бұрынғы егіннің орнына өз бетімен жабайыланып шыққан біржылдық бидай түрі, малалауы қиынға түсетін астық түрі).
1омоним зат есім. сөйлеу. Қодырең (бұрынғы егіннің орнына өз бетімен жабайыланып шыққан біржылдық бидай түрі, малалауы қиынға түсетін астық түрі).
2омоним зат есім. Біреуге қоқаңдаған, едіреңдеген қылық. Қодыраң қақты. Емпеңдеді, қодыраңдады, едіреңдеді.
3омоним зат есім. жергілікті сөз. Желкенмен жүретін кішкене қайық. // Желкенді, желкенмен жүретін.