ҚИЫҚ
1омоним зат есім. 1. Белгілі бір затты (мата, қаңылтыр т.б.) кескеннен қалған қалдық. 2. Бір нәрсенің қиындысы; шетпұшпағы.
Значение слова
ҚИЫҚ
2омоним сын есім. Қиғашталып қиылған, қиғаш. Қиық ен. этнографиялық. Құлаққа тіліп салынған қиғаш, қисық ен. Қиық көз. Сығырайған қысық көз. Қиық қасты. Қасы қиылған, әдемі. Қиық құлақ. а) Құлағы сүйірлене біткен, үшкір. ә) Сотқар, заң бұзған адам. Қиық мұртты. Шалғысының ұшын сүйірлеп қойған жіңішке мұртты.
ҚИЫҚ
3омоним зат есім. 1. Қисын, рет, жөн. 2. ауыспалы мағына. Қыңыр, қисық.