ҚИҚЫМ
зат есім. 1. Бір нәрсенің ұсақ бөлшегі, қоқым. // Түкке тұрғысыз, не болса сол, майда-шүйде, бос. // Өнбейтін, көзге көрінбейтін, титықтататын, ұсақ, майда. 2. Қиынды, матаның қиылған ұсақ бөліктері. 3. Қалдық, қалған-құтқан, артылған, ұсақ-түйек зат есім. 4. Малдың тезегінің ұсақ қалдығы. 5. ауыспалы мағына. Ұсақшыл, алаауызшыл, нашар адам. Қиқым өсек. Ұсақ сөз, ғайбат. Қиқым іздеді. Ұсақтыққа барды, ұсақшыл болды.