ҚОҚЫМ
зат есім. 1. Нан, қант сияқты үгітілмелі заттардың түсіп қалған үгіндісі, қиқымы. 2. Шөп т.б. үгітіндісі, қалдығы, түбі. 3. ауыспалы мағына. Зиянды нәрсе, керексіз, мәнсіз, залалы бар нәрсе. Қоқымына дейін қағып. Түк қалдырмай, қалғанқұтқанына дейін алып. Қоқымын тазартты. Санаға, дұрыс білім алуға кесірін тигізетін ойпікірлерді, сөздерді алып тастады.