ҚАША
зат есім. Қабырғасы қашалап жиналған мал қамайтын қоршау, төбесi ашық мал қора, малдың жатар орны.
зат есім. Қабырғасы қашалап жиналған мал қамайтын қоршау, төбесi ашық мал қора, малдың жатар орны.
= етістік. 1. Қазу, тесу, ою, төңірегін жыру. 2. Тасты шапқымен тесу, тасты ою. 3. Жартас, тауды үңгірлеу, тесу. 4. Жону, жасау, тұрғызу. 5. ауыспалы мағына. Сөз жұмсау, жыр жазу, көркемдеу. Қашай сөйледi. Тиісе, шымши сөйледi, iлік iздедi.