ҚАСҚИ
= етістік. 1. Қаймықпай қарсы келу, тайсалмай қасқаю. 2. жағымсыз. Біржақты болу, қыңырлану. 3. ауыспалы мағына. Анық, айқын көріну; сайрап жату. Қасқиып қарады. Тайсалмай тік қарады, кірпік қақпай, сенімді кейіп танытты. Қасқиып [ қасқия ] тұрды [ отырды ]. а) Қаймықпағандығын, тайсалмағандығын немесе рухтанып, қанаттанғандығын көрсету үшін денесін тік ұстап, басын көтеріп тұрды. ә) Безеріп, қасарысты, еш тайынбады. б) бейнелі сөзқолданыс. Тік жартас пен тау алыстан көзге түсіп, биік болып көрініп тұрды. Қасқиып ұшты. Тік ұшты, көкке өрледі.