ҚАРҒАША
1омоним зат есім. 1. Бір нәрсені біріктіріп ұстап тұратын екі басы иілген темір. 2. Шытынап кеткен, сынған ыдысқа салынатын құрсау.
1омоним зат есім. 1. Бір нәрсені біріктіріп ұстап тұратын екі басы иілген темір. 2. Шытынап кеткен, сынған ыдысқа салынатын құрсау.
2омоним зат есім. Өртті тоқтату үшін өрт келе жатқан жақтың шөбін жіңішкелеп өртегенде қалдырылатын ашық жер.
3омоним үстеу. 1. Қарға тәрізді, қарғаға ұқсап. 2. ауыспалы мағына. Қаптап, үймелеп. Қарғаша шуылдады. Улапшулады, у-шу қылды.