ҚАМЫТ
зат есім. 1. Шана, арба т.б. жегілген аттың мойнына кигізетін, құлақбауы арқылы тәрте мен доғаны ұстап, дәнекер болып тұратын сайман, әбзел. 2. ауыспалы мағына. Ауыр азап, қиянат, бұғау. Қамыт аяқ. Сирағы доға сияқты имиген, қисық аяқ. Қамыт киді. Лажсыз бір іске көнді, мойынсынды. Қамыт күпі. Мақтасы қалың салынған шапан. Қамытқа басын сұқты [ мойынсынды ]. Бас иді, берілді, көнді. Қамыттан шықты. іске жарамай қалды, қатардан қалды.