ҚАЛАҚ
1омоним зат есім. 1. Ағаштан, темірден жасалған кішкене күрекше. 2. Ескектің суды есетін бөлігі. // Қалаққа ұқсас, бір жағы жалпақтау (зат). Қалақ домбыра. Қалаққа ұқсатып тайпақ, жұқа етіп жасалған домбыра. Қалақ өркеш. түйе шаруашылық. Жұмыр, жуан өркешті болып екі жақтанып шықпай, тек көлденеңі шыға біткен жұқа өркеш.