ҚАЙҚАҢ
1омоним зат есім. 1. Тау, жотаның биіктеу жері, кішігірім белең. 2. Биіктеп, көтеріле түсетін өр.
1омоним зат есім. 1. Тау, жотаның биіктеу жері, кішігірім белең. 2. Биіктеп, көтеріле түсетін өр.
2омоним еліктеуіш сөз. Қайқайған, шалқайған қысқа қимылды бейнелейтін сөз. Қайқаң етті. а) Бұлт етті, қайқайған шалт қимыл жасады. ә) Тайқып шыға келді. Қайқаң қақты. а) қайқаң-қайқаң етті, зыр қақты. ә) Белі майысып, қайқақтап қиналды. б) Шалқалап барып, тік көтерілді.