БЕЛЕҢ
зат есім. 1. Бiрбірімен жалғас көлбей созыла жатқан биіктеу дөңес жер. 2. ауыспалы мағына. Белгілi бір кезең, межелi асу. Белең алды. а ) Дендедi, өрши түстi. ә ) Секем алды, шошынды. Белең бердi. Белгi бердi, нышан байқатты. Белеңнен өтті. Өмірінің бір кезеңін немесе қиындығын басынан кешірді.