КІСЕН
зат есім. көнерген сөз. 1. Темірден келістіріп иіп, жылқының сирағына киілетін, жылқыны тұсау, матау әбзелi. 2. Темірден соғылған, адамның аяққолына салынатын, кілтi бар тұсау, темір бұғау. 3. ауыспалы мағына. Бөгеу, оралғы. Кiсенге түстi. Шынжырланды, байланды. Кiсенде шірідi. Қамауда, абақтыда өлдi.