МӘЖБҮР[ араб тілі. ] сын есім. Істелуге тиіс, мұқтаж, амалсыз, шарасыз. Мәжбүр болды. Амалсыз көнді, амалы қалмады. Мәжбүр етті. Амалсыздан істеуге тиісті болды, еріксіз көндірді, міндеттеді. Мәжбүр қылды. Мәжбүрледі, істеуге көндірді.