КҮҢГІР
зат есім. 1. Алыстан не іші қуыс нәрсенің түбінен жаңғырығы шығып, күңгірлеп, дүңгірлеп, түсініксіз естілетін дыбыс. 2. Ақырын, күмбірлеп шығатын жағымды дауыс, қоңыр үн. Күңгір дауыс. Қоңыр үн, жағымды баяу дауыс. Күңгір етті. а) Күңгірледі, жаңғырықты. ә) Күбірледі.