КЕМ
[ ир. ] сын есім. 1. Аз, жетпеген, толмаған. 2. Төмен, осал, нашар. 3. Ақауы, кемістігі, мүкісі бар. Кем болды. а) Таршылық, жоқтық көрдi. ә) Сапасы төмен, нашар, осал болды. Кем емес. Тең, пара-пар, бірдей. Кем көрді [ тұтты ]. Төмен санады, өзіне тең деп білмеді. Кем кісі. Балаға зәру, балашағасы аз. Кем қанағат. Шыдамсыз, қанағаты аз. Кем несібелілік көнерген сөз. Аузының салуы жоқтық; “Құдайдың” о баста еседен қағаберіс жаратқан адамы. Кем соқпады. Олқы түспеді, кемімеді. Кем талап. Талабы жоқ, ықыласы кем. Кем тимеді. Асып түспесе, кем түскен жоқ, тең болды. Кем түспеді. Артық болмаса, кем емес деген мағынада.